int2

11737915_10207443205469018_1701535423232167399_n

Kenneth Kerckhofs (rechts) in duel met Yoni Buyens (rechts) van KRC Genk.

Op 21 september won Geel met 2-1 cijfers van Standard Luik. Door deze veel bejubelde stuntzege knikkerde de kleine Kempische club de voormalige bekerwinnaar uit het Belgische bekertoernooi. Een van de spelers die op het veld stond heeft zijn roots in Alberta: Kenneth Kerckhofs. Voor onze reporter het ideale moment om hem eens op te zoeken voor een interview.

NA DE STUNT

"Voor de wedstrijd tegen Standard waren we niet overdreven zenuwachtig. Een beetje gezonde stress vooraf kan geen kwaad". Begon Kenneth Kerckhofs zijn verhaal over de bekerwedstrijd. "Het is tof dat je tegen een topploeg kan spelen met inzet. In de voorbereiding speelden we reeds tegen ploegen zoals Gent en Genk, maar dit voelt toch nog anders"

Het Leunenstadion zat overladen vol. Ook Kenneth werd de supporters gewaar: "Er waren veel supporters in het stadion, ik denk ongeveer zo'n 4000! Voor deze wedstrijden doe je het toch als voetbalspeler. Niemand verwachtte dat we, tegen de bekerwinnaar van vorig seizoen, de drie punten thuis zouden houden".

Uitbundig vieren zat er voor Kenneth niet in: "Na de wedstrijd waren we zeer blij, ik zou zelfs het woord euforisch in de mond durven nemen. Dat is normaal na zo'n wedstrijd. We moeten veel opofferen voor deze momenten. Zo hebben de we zege maar beperkt gevierd. Ik moest immers de volgende dag terug voor de klas staan. Voor veel is op het terug werken of in het geval van deze jonge ploeg ook terug naar school".

TERUG NAAR DE ROOTS

Bijna twee decennia geleden speelde Kenneth nog in het rood-wit. Hij genoot immers de eerste jaren van zijn opleiding in Winkelomheide bij KFCV Alberta: "Bij Alberta is het voor mij allemaal begonnen. Een eerste kennismaking met het voetbal spelletje, dat zijn momenten die je voor het leven onthoudt". Zijn tijd bij Alberta was eerder aan de korte kant. Al snel hadden grotere ploegen oog voor het talent van Kenneth. Zo is ASV Geel hem op jonge leeftijd komen wegplukken. Het belangrijkste dat Kenneth bij Alberta heeft geleerd is dus niet van voetbal-technische aard: "Het voetbalplezier. Dat is hetgeen ik bij Alberta gevonden heb. Na de schooluren gingen we met de vrienden trainen op Alberta. Dat wij een lokale club hadden waar we terecht konden was een zeer groot pluspunt. Zelfs na de trainingsuren waren we steeds welkom om een potje te ballen".

Tijden zijn veranderd. Waar Alberta in de kinderjaren van Kenneth nog over een bloeiende jeugdopleiding beschikte, beleven we nu de jaren van heropbouw. Kenneth steekt ons alvast een warm hart onder de riem: "Als ik naar de aanhang zie, zoveel jonge mensen die zich inzetten voor de club. Dat vind ik geweldig. Iedereen hangt er aan elkaar, een hechte vriendengroep. Dat deze jonge mensen zich inzetten als bestuurslid, speler en supporter, daar doe ik mijn petje voor af".

LAATSTE WOORDEN

Dat het goed gaat met Kenneth, staat buiten kijf: speler bij een hoge voetbalclub, een job waarin hij zich goed voelt en een prachtige spelersvrouw. Met drieëntwintig lentes achter zijn naam vroegen wij om een moment van reflectie. Zou je opnieuw ervoor kiezen om bij Alberta te beginnen? Kenneth antwoordde: "Ik zou de keuze voor Alberta onmiddellijk opnieuw maken. Het voetbalplezier is 't belangrijkste op die jonge leeftijd. Dat plezier in het spelletje heb ik ontmoet bij Alberta. 'Met volle fierheid kan ik nu zeggen: ik heb ooit bij Alberta gevoetbald'"